Elke dag, wanneer ik op de Politieacademie ben, lees ik de gratis krant Metro. Afgelopen week werd hierin beschreven dat de vakbond ACP er voor zou vrezen dat er veel aspiranten zouden stoppen met de opleiding. Reden zou zijn omdat ze teveel aan de balie van het politiebureau zouden moeten zitten en teveel een afzetlintje zouden moeten bewaken.
Vanaf juli tot en met september heb ik in de praktijk gewerkt. Tijdens deze periode lag de nadruk op onder meer baliewerkzaamheden. Nogal onwennig begon ik aan mijn eerste baliedienst. Er zijn inderdaad wel een paar zaken te benoemen die niet leuk zijn voor een politiemedewerker. Allereerst ben je veel bezig met het beantwoorden van vragen die niet echt uitdagend zijn. Denk met name aan burgers die geen internet hebben en daarom aan je balie vragen komen stellen. Je hoeft hier geen detective voor te zijn. Ook mensen die de weg vragen, staan om de haverklap voor jou. Dan gaat ook nog eens zo vaak de telefoon, dat ik mezelf afvraag of ik geen telefonist bent. Neem daarbij de factor dat je op je achterwerk zit te wachten totdat iemand aan je balie staat. Alles bij elkaar opgeteld maakt dit niet het meest sexy politiewerk dat er bestaat.
Echter, het hele proces van het politiewerk begint hier. Zonder melding geen aangifte. Zonder aangifte, geen onderzoek. Alles valt of staat met een kwalitatief goed gesprek. Zo komt het bijvoorbeeld vaak voor dat mensen melding maken van een ‘wietlucht’ in hun omgeving. Nadat ik alle gegevens van de melder heb genoteerd stap ik op de wijkagent af. Een paar dagen later wordt er een plantage van 1000 planten opgerold. Niet alleen het kweken van de softdrugs is verboden, ook wordt in de meeste gevallen illegaal stroom afgetapt en zijn de plantages van technisch slechte kwaliteit. Met alle risico’s van dien in de wijk. Kortom, door mensen goed te woord te staan, te luisteren en door te vragen heb je een belangrijke verantwoordelijkheid. Zo blijkt baliewerk vakwerk te zijn en na een dienst of 12 heb ik dan ook eindelijk mijn draai gevonden.
Het liefste rennen we allemaal achter de boeven aan, maar zonder de bewaking van een plaats delict en zonder een goede diender aan de balie vangen we niemand. Wanneer ik mijn collega-aspiranten het artikel laat lezen schieten ze in de lach. Niemand van ons zal stoppen met de opleiding om deze reden. Iedereen heeft geleerd dat dit alles bijdraagt aan het grote geheel. Dus als je van plan bent om te solliciteren, besef dan goed dat ook deze taken behoren bij je politietaak.
Sander (33) heeft na een aantal jaar in het bedrijfsleven gewerkt te hebben, de overstap gemaakt naar het politievak. Vandaag vertelt hij over zijn eerste drie maanden in de opleiding.
Posts tonen met het label Politiemedewerker. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Politiemedewerker. Alle posts tonen
dinsdag 28 oktober 2014
dinsdag 11 februari 2014
Een kijkje in de meldkamer.
“Toen ik bij de meldkamer naar binnen liep kon ik alleen maar computers zien waar mensen achter zaten. Ik maakte kennis met Leon die vandaag de brigadier van dienst was. Hij legde mij in het kort uit dat de meldkamer van de ambulance, brandweer en de politie allemaal in dezelfde ruimte werken met ieder hun eigen taak.
De ruimte bleek groter dan ik dacht na een stukje rond gelopen te hebben. Per persoon heb je ongeveer zes (!) beeldschermen voor je neus waar je constant mee bezig bent. Ik ging naast Danielle zitten die twee jaar ervaring heeft bij de meldkamer van de politie.
Op de computers kon je precies zien waar alle voertuigen die zich hadden aangemeld zich bevonden. Van 15:00 tot 19:00 uur was het een redelijk rustige dag met hier en daar een prioriteit 1 melding. Wanneer deze prioriteit 1 melding binnenkomt wordt er verwacht dat de politie en ambulance binnen 15 minuten aanwezig zijn. Het is dus belangrijk om te weten hoe de systemen werken en alle eenheden die in de buurt zijn z.s.m. inhoudelijk op de hoogte te stellen en te verzoeken om ter plaatse te gaan. Deze eenheden worden dan gekoppeld aan de melding.
Op het scherm kun je precies zien welke eenheden er bezig zijn, aanrijdend zijn of ter plaatse. Ook is er via de portofoon de mogelijkheid om een infoaanvraag in te dienen bij de meldkamer. Deze krijg je in het beeldscherm te zien en deze vragen gaan vaak over kentekens en personen. Het is dus handig om verschillende informatieregisters te hebben openstaan. Er is regelmatig contact met externe partijen bijvoorbeeld een sleepbedrijf als er een ongeluk is met zware materiële schade.
Van 19:00 tot 22:30 uur heb ik meegelopen bij de afdeling waar alle 112-meldingen binnenkomen. Vanaf daar worden de telefoontjes gesplitst om te kijken welke hulpdienst de beller nodig heeft. Wanneer dit duidelijk is verbinden zij door naar de juiste meldkamer. Ook komen hier alle bellers binnen die het nummer 0900-8844 (geen spoed, wel politie) hebben gedraaid. Dit nummer bellen mensen over politiezaken. Het kan dan gaan om verdachte situaties, overlast, vuurwerk en noem maar op.
Het is handig om te weten waar een melding vandaan komt, hoe die vervolgens verwerkt wordt en uiteindelijk gekoppeld wordt aan jou als eenheid. Nu ik weet welke informatie er nodig is om een melding goed te laten verlopen (Waar-adres van melding, Wie-de melder is, Wat-er gebeurd is) kan ik mij hier op concentreren en zorgen voor meer veiligheid tijdens het werken.”
Tom volgt de opleiding tot politiemedewerker. Hij is werkzaam bij de Eenheid Oost-Nederland.
De ruimte bleek groter dan ik dacht na een stukje rond gelopen te hebben. Per persoon heb je ongeveer zes (!) beeldschermen voor je neus waar je constant mee bezig bent. Ik ging naast Danielle zitten die twee jaar ervaring heeft bij de meldkamer van de politie.
Op de computers kon je precies zien waar alle voertuigen die zich hadden aangemeld zich bevonden. Van 15:00 tot 19:00 uur was het een redelijk rustige dag met hier en daar een prioriteit 1 melding. Wanneer deze prioriteit 1 melding binnenkomt wordt er verwacht dat de politie en ambulance binnen 15 minuten aanwezig zijn. Het is dus belangrijk om te weten hoe de systemen werken en alle eenheden die in de buurt zijn z.s.m. inhoudelijk op de hoogte te stellen en te verzoeken om ter plaatse te gaan. Deze eenheden worden dan gekoppeld aan de melding.
Op het scherm kun je precies zien welke eenheden er bezig zijn, aanrijdend zijn of ter plaatse. Ook is er via de portofoon de mogelijkheid om een infoaanvraag in te dienen bij de meldkamer. Deze krijg je in het beeldscherm te zien en deze vragen gaan vaak over kentekens en personen. Het is dus handig om verschillende informatieregisters te hebben openstaan. Er is regelmatig contact met externe partijen bijvoorbeeld een sleepbedrijf als er een ongeluk is met zware materiële schade.
Het is handig om te weten waar een melding vandaan komt, hoe die vervolgens verwerkt wordt en uiteindelijk gekoppeld wordt aan jou als eenheid. Nu ik weet welke informatie er nodig is om een melding goed te laten verlopen (Waar-adres van melding, Wie-de melder is, Wat-er gebeurd is) kan ik mij hier op concentreren en zorgen voor meer veiligheid tijdens het werken.”
Tom volgt de opleiding tot politiemedewerker. Hij is werkzaam bij de Eenheid Oost-Nederland.
vrijdag 24 mei 2013
Een baliedienst
“Na de ochtendbriefing liep ik naar de balie waar een aantal collega’s zaten waar ik de dag mee ging doorbrengen. Deze afdeling heet I&O (intake en ondersteuning). Zij zorgen ervoor dat de mensen die aan de balie komen met vragen geholpen worden. Dit kan gaan over gestolen goederen, inbraak of poging tot inbraak die zij ontdekt hebben. Ook vermissing van id-kaart/paspoort/rijbewijs komen vaak vragen over. Deze mensen worden dan naar het gemeentehuis verwezen. Vanochtend had ik zelf een aantal mensen aan de balie geholpen. Omdat ik nog niet veel wist heb ik veel moeten vragen aan collega Peter. Hij heeft mij veel uitgelegd over de gang van zaken bij I&O. Hij zei dat het beter was om veel te vragen dan om 1 keer een fout antwoord te geven.
Net voor de pauze rond 11.30 kwam er een donkere man aan de balie die erg druk en gefrustreerd leek. Ik sprak hem aan en bleef rustig maar hij begon meteen met het beschuldigen van de overheid, de regering en de koningin omdat hij geslagen was door een collega. Dat beweerde hij en of het waar was, was een tweede. Ook verkondigde hij een aantal zaken waar ik mijn vraagtekens bij had of het wel waar was. Hij zei bijvoorbeeld dat hij les gaf en dat zijn schoenen steeds werden gestolen en dat hij van zijn oma nieuwe schoenen kreeg. Uiteindelijk kwam hij niet geloofwaardig over maar had hij het over zijn paspoort dat door hem in de brievenbus was gegooid. De reden hiervan was dat wij moesten inzien dat we onze zielen verkochten etc. Ik heb dat nagevraagd en er bleek inderdaad een paspoort te liggen met een pasfoto die overeen kwam met hem. Deze kreeg hij terug en liep al klagend weer naar de uitgang. Van Peter en andere collega’s kreeg ik te horen dat het een bekende voor hun was.
Na de pauze heb ik bij een aangiftegesprek gezeten. De aangifte betrof bedreiging van een man via sms’jes. De man die bedreigd was kwam samen met zijn vrouw en baby naar het bureau om vervolgens hun verhaal te doen. Zij hadden hier een afspraak voor gemaakt om 13:00 uur. Ik heb tijdens dit gesprek alleen geluisterd naar een niveau 5 student die de aangifte opnam. Hier heb ik veel van kunnen leren. Ik zag bijvoorbeeld dat je veel open vragen moet stellen en de aangever zo lang mogelijk moet laten uitpraten om zoveel mogelijk informatie te krijgen.
Later op de middag had Peter nog een baliegesprek waar ik bij mocht zijn. Het doel hiervan was om de mensen die al aangifte hadden gedaan van een verdachte situatie, gerust te stellen en te laten weten dat alles wat wij kunnen doen al gedaan was. Zo bleek een baliedienst toch spannender te zijn dan ik dacht!”
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
Net voor de pauze rond 11.30 kwam er een donkere man aan de balie die erg druk en gefrustreerd leek. Ik sprak hem aan en bleef rustig maar hij begon meteen met het beschuldigen van de overheid, de regering en de koningin omdat hij geslagen was door een collega. Dat beweerde hij en of het waar was, was een tweede. Ook verkondigde hij een aantal zaken waar ik mijn vraagtekens bij had of het wel waar was. Hij zei bijvoorbeeld dat hij les gaf en dat zijn schoenen steeds werden gestolen en dat hij van zijn oma nieuwe schoenen kreeg. Uiteindelijk kwam hij niet geloofwaardig over maar had hij het over zijn paspoort dat door hem in de brievenbus was gegooid. De reden hiervan was dat wij moesten inzien dat we onze zielen verkochten etc. Ik heb dat nagevraagd en er bleek inderdaad een paspoort te liggen met een pasfoto die overeen kwam met hem. Deze kreeg hij terug en liep al klagend weer naar de uitgang. Van Peter en andere collega’s kreeg ik te horen dat het een bekende voor hun was.
Na de pauze heb ik bij een aangiftegesprek gezeten. De aangifte betrof bedreiging van een man via sms’jes. De man die bedreigd was kwam samen met zijn vrouw en baby naar het bureau om vervolgens hun verhaal te doen. Zij hadden hier een afspraak voor gemaakt om 13:00 uur. Ik heb tijdens dit gesprek alleen geluisterd naar een niveau 5 student die de aangifte opnam. Hier heb ik veel van kunnen leren. Ik zag bijvoorbeeld dat je veel open vragen moet stellen en de aangever zo lang mogelijk moet laten uitpraten om zoveel mogelijk informatie te krijgen.
Later op de middag had Peter nog een baliegesprek waar ik bij mocht zijn. Het doel hiervan was om de mensen die al aangifte hadden gedaan van een verdachte situatie, gerust te stellen en te laten weten dat alles wat wij kunnen doen al gedaan was. Zo bleek een baliedienst toch spannender te zijn dan ik dacht!”
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
dinsdag 26 maart 2013
Een drukke noodhulpdienst
“Vandaag draaide ik opnieuw mee met de noodhulp. Na de briefing zijn we de straat op gegaan. Al snel kregen we rond 09:15 een melding van 2 zwervers die verbleven in een wijk die gesloopt werd. De wijk was geheel afgezet met een hek en er waren werklui bezig met slopen. Toen wij ter plaatse kwamen spraken we een aantal werklui die zich in en rondom een keet bevonden en die wezen naar een half gesloopte schuur. Wij liepen die richting op en al snel vonden we de 2 zwervers. Mijn collega sprak ze aan en vertelde dat zij hier weg moesten en dat ze de spullen moesten meenemen indien ze die nog nodig hadden. Ik zag zilverfolie liggen en een naald dus waarschijnlijk gebruikten ze ook drugs.
Eenmaal van het terrein af kregen wij rond 10:15 een melding van een poging tot inbraak. Het bleek te gaan om een appartement op de eerste verdieping met een balkon. Waarschijnlijk zijn de inbrekers hier naar boven geklommen en hebben ze zonder succes de deur proberen te forceren. Wel vertelde de vrouw ons dat dit de 5e keer is in 2 jaar. We hebben een verzoek ingediend bij de TR (technische recherche) om onderzoek te verrichten.
Rond 11.00 verzocht de meldkamer ons om naar Otterlo te rijden vanwege een winkeldiefstal bij de Spar. Hier hebben wij een aangifte opgenomen en camerabeelden bekeken. We hebben nog in de omgeving uitgekeken naar een witte Peugeot met Frans kenteken maar niet kunnen vinden.
Na de pauze zijn we naar een woninginbraak gegaan waar mensen buiten ons stonden op te wachten. De woning was van een ouder echtpaar waarvan de man recent was overleden en de vrouw in het ziekenhuis lag. De 3 volwassen kinderen van het echtpaar kregen een telefoontje van de buren omdat zij vermoedden dat er was ingebroken. Wij maakten kennis met de kinderen en zij lieten ons de poort zien. Deze was geforceerd en na het naar binnen lopen van de tuin zag je dat het raamkozijn was geforceerd en dat de inbrekers via het raam naast de achterdeur naar binnen waren gekomen. De kinderen van het echtpaar waren geëmotioneerd en gevoelsreflectie was hierbij erg belangrijk. Zelf heb ik nog in de omgeving een kleinschalig buurtonderzoek gehouden om na te gaan of iemand nog iets gezien/gehoord had maar er bleek niemand thuis te zijn.”
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
maandag 25 februari 2013
Eerste noodhulpdienst
“Vandaag mocht ik een dienst noodhulp meedraaien. Gedurende de ochtend was het erg rustig en reden we in de wijk rond. Hierbij hebben we gelet op kentekens die we tijdens de briefing hadden meegekregen. Er werd mij uitgelegd op welke manier je de surveillance uitvoerde per auto en wie waar kijkt vanuit de auto. Ook keken wij uit naar mogelijke verdachte situaties i.v.m. woninginbraken. Rond 12 uur waren wij terug op het bureau en hebben we pauze gehouden in de kantine. Na de pauze stapten wij weer in de auto en al snel kregen we een melding van een aanrijding met letsel in de buurt van Otterlo. De optische en akoestische signalen gingen aan en we reden zo snel mogelijk daar naartoe.
Eenmaal aangekomen op de plek van het ongeluk zag ik dat het ging om een fietser die was aangereden door een auto. Hij lag op de weg en je kon duidelijk zien dat zijn enkel op meerdere plekken gebroken was en scheef stond. De ambulance was net iets eerder aanwezig dan wij en wij hielden ons bezig met het afzetten van de weg en regelden het verkeer. Aan beide kanten van de weg hebben wij een politieauto midden op de weg gezet zodat het verkeer niet bij het ongeluk kon komen en er rustig gewerkt kon worden. Zelf heb ik het verkeer aan 1 kant geregeld en d.m.v. handgebaren en korte instructies verliep dit soepel.
Later in de middag werd er een dienst geruild en kwam iemand anders de resterende noodhulpdienst draaien. We zijn langs een man geweest waarbij gisternacht was ingebroken. Hier hebben wij ook een wijkonderzoek ingesteld. Dit hield in dat wij bij de buren langs gingen om te vragen of zij iets hadden gehoord of iemand hadden gezien. Ook hebben wij sporen veiliggesteld en een cilinder van de achterdeur die geforceerd was in een plastic zak gedaan. Verder heeft mijn coach een verklaring opgenomen van de man. Ook heeft de coach samen met de man een woninginbrakenmap ingevuld. Toen wij achter bij het bureau weer door de poort naar binnen reden hoorden wij via de portofoon dat er een ruzie was geweest en dat er een vuurwapen gezien was bij 3 mannen die weg waren gereden in een Opel Astra. Bij deze melding mocht ik niet mee omdat ik nog niet vuurwapendragend ben. Maar ik kan niet wachten tot ik straks alles geleerd heb en bij alle meldingen mee mag!”
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
Eenmaal aangekomen op de plek van het ongeluk zag ik dat het ging om een fietser die was aangereden door een auto. Hij lag op de weg en je kon duidelijk zien dat zijn enkel op meerdere plekken gebroken was en scheef stond. De ambulance was net iets eerder aanwezig dan wij en wij hielden ons bezig met het afzetten van de weg en regelden het verkeer. Aan beide kanten van de weg hebben wij een politieauto midden op de weg gezet zodat het verkeer niet bij het ongeluk kon komen en er rustig gewerkt kon worden. Zelf heb ik het verkeer aan 1 kant geregeld en d.m.v. handgebaren en korte instructies verliep dit soepel.
Later in de middag werd er een dienst geruild en kwam iemand anders de resterende noodhulpdienst draaien. We zijn langs een man geweest waarbij gisternacht was ingebroken. Hier hebben wij ook een wijkonderzoek ingesteld. Dit hield in dat wij bij de buren langs gingen om te vragen of zij iets hadden gehoord of iemand hadden gezien. Ook hebben wij sporen veiliggesteld en een cilinder van de achterdeur die geforceerd was in een plastic zak gedaan. Verder heeft mijn coach een verklaring opgenomen van de man. Ook heeft de coach samen met de man een woninginbrakenmap ingevuld. Toen wij achter bij het bureau weer door de poort naar binnen reden hoorden wij via de portofoon dat er een ruzie was geweest en dat er een vuurwapen gezien was bij 3 mannen die weg waren gereden in een Opel Astra. Bij deze melding mocht ik niet mee omdat ik nog niet vuurwapendragend ben. Maar ik kan niet wachten tot ik straks alles geleerd heb en bij alle meldingen mee mag!”
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
dinsdag 8 januari 2013
Van verkeersboete naar prio1 melding
“Vandaag waren
we om 08:15 aanwezig op het bureau voor de briefing. In de briefing kwam niet
veel bijzonders naar voren en daarom had onze coach het idee om ons het gebied
Ede verder te laten zien per politiebusje.
Om 10.00
vertrokken wij richting Veenendaal, daarna Ederveen en vervolgens naar Lunteren.
Veel van deze gebieden bestaat uit weide en platteland met hier en daar een
klein dorpje. Het was de bedoeling om onderweg op de omgeving en ook op auto’s
te letten. Al snel viel ons een auto op die een zelfgemaakt kenteken achter op
zijn auto had zitten. Deze reed vervolgens een zone in waar het uitsluitend
voor bewoners was en waar wegwerkzaamheden aan de gang waren. Hij reed ook nog eens te hard en
zo weer de zone uit dus blijkbaar woonde hij er niet. Dit was voor ons genoeg
om hem langs de kant te zetten. Onze coach vroeg aan mij en mijn medestudenten
wie er mee ging en ik zei dat ik wel wilde. De coach voerde het gesprek en ik
hield de bestuurder en de weg in de gaten omdat we half in de berm stonden. De
man bleek Litouws te zijn en het gesprek werd in het Engels gevoerd.
Uiteindelijk wilden wij de man een boete geven voor 23 km/pu te hard waar
wegwerkzaamheden aan de
gang waren. De boete bedroeg 245 euro. Maar net toen wij wilde gaan schrijven
kregen we een prioriteit 1 melding.
Wij gaven
de bestuurder zijn geld terug en zeiden dat hij geluk had en stapten snel de
bus in. Onze coach vroeg om toestemming aan de meldkamer om de optische en akoestische
signalen aan te zetten
en dat mocht. Na ongeveer 500
meter kregen we via de portofoon te horen dat een
eenheid uit Barneveld de melding had overgenomen en toen baalden wij wel een
beetje. Wel hebben we een kijkje genomen wat er aan de hand was en het bleek te
gaan om een psychisch gestoorde vrouw die een mes naast zich had liggen. Toen
we ter plaatse kwamen was de situatie al opgelost en er was ook een ambulance
aanwezig omdat de vrouw een epileptische aanval had gehad.
Op het
bureau hebben we vervolgens kort pauze gehouden en in de middag om 14:30
mochten we mee met een snelheidscontrole. Hierbij werd een laser gebruikt om de
snelheid te bepalen. De controle verliep rustig en er werd maar 1 man beboet
vanwege een snelheidsoverschrijding van 12 km/pu. Wat begon als een rustige dag
werd toch een afwisselende, onvoorspelbare dag!"
Tom (23) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Hij is werkzaam bij politieregio Oost-Nederland.
vrijdag 9 november 2012
Rijden met toeters en bellen
Ik zal beginnen met mezelf even voor te stellen.
Ik ben Joyce, 22 jaar, werkzaam in het korps Brabant Zuid-Oost en volg de opleiding tot agent. Op dit moment zit ik bijna 1,5 jaar in de opleiding en mag dus nog 1,5 jaar tot ik mijn 3 strepen (dat staat voor agent) mag ontvangen!
Enige tijd geleden is mij gevraagd om te gaan bloggen. Dit leek mij ontzettend leuk! Om op deze manier de leuke, maar misschien ook iets minder leuke dingen te kunnen delen met jullie. Geïnteresseerden die misschien twijfelen om bij de politie te komen of juist ervaren collega's die hetzelfde mee hebben gemaakt als ik nu mee maak.
Zo stuit je alweer op het einde van kwartiel 5. Om precies te zijn nog 2 weken. Waarvan de laatste week bestaat uit BROA. Dit krijgt elke agent ergens in zijn opleiding. Hierin leren we rijden met optische en geluidssignalen. Ook leren we hoe een kruispunt over te steken, dit kan je natuurlijk niet met 60 km/p uur doen, dit is natuurlijk gevaarlijk voor zowel ons maar ook de burger. Door dit met gepaste snelheid te doen is het voor iedereen veilig.
Tijdens onze opleidingsweek gaan we 1 dag naar Lelystad, waar we op een circuit en op een slipbaan oefeningen moeten doen. Denk daarbij aan een slipcursus, parkeren, een parcours op tijd rijden. Na de dag in Lelystad vervolgen we onze opleiding in Eindhoven. Hier beginnen met we met theorie, dat hoort er nou eenmaal ook bij. Vervolgens mogen we in de middag de weg op. Dit in koppels van twee en een instructeur. Hier leren we onder meer in te halen zonder onze ‘toeters en bellen’ te gebruiken.
Ik heb onwijs veel zin om terug de praktijk in te gaan. Alle informatie en nieuwe dingen die we de afgelopen maanden geleerd hebben in de praktijk brengen. Ben erg benieuwd wat de komende maanden mij en mijn 2 medestudenten, gaan brengen in DAS (Deurne Asten Sommeren).
Joyce (22) volgt de opleiding tot Politiemedewerker. Ze is werkzaam bij het korps Brabant-Zuid-Oost.
dinsdag 4 oktober 2011
Alles over kwartiel 5
Beste collega’s, toekomstige politieagenten en geïnteresseerden,Aangezien dit mijn eerste blog is, zal ik me even voorstellen. Ik ben Anouar, 24 jaar en zit in kwartiel 5 van de opleiding tot Politiemedewerker (niveau 3). Deze opleiding duurt 3 jaar en is verdeeld in 12 kwartielen (Een kwartiel is een periode van 3 maanden).
Hiervan heb ik nu twee praktijkkwartielen van in totaal 6 maanden achter de rug. De schoolkwartielen volg ik op de Politieacademie in Apeldoorn. Laat ik beginnen met een informatieve uitleg over het kwartiel 5.
In kwartiel 5 worden we voorbereid op de Noodhulp (de 112-meldingen), aangezien we in kwartiel 6 als derde man noodhulpdiensten mee gaan draaien. Om jullie een beeld te geven welke vakken wij krijgen, wil ik daarom wat uitleg geven over een aantal vakken. We krijgen les in: Verkeersongevallen; waar moet ik allemaal op letten als ik naar een verkeersongeval rijd? Hoe plaats ik mijn dienstauto? Hoe creëer ik een veilige werkruimte? Hoe moet ik het ongeval schriftelijk afhandelen? Hoe benader ik het slachtoffer? En nog veel meer… Bij het vak Eerste hulp wordt ons geleerd hoe we bijvoorbeeld een slachtoffer moeten stabiliseren, hoe verwijder ik het veiligst een helm? Wat is van belang om door te geven aan de meldkamer? In stresssituaties is het belangrijk om goed contact te houden met de meldkamer, zodat andere hulpdiensten ingeschakeld kunnen worden. Daarnaast leren we wat te doen bij: schotwonden, botbreuken, buiktrauma’s en bijvoorbeeld hoofdletsel.
Het volgende vak waar ik het over wil hebben is Zwemmen. Je moet hierbij niet denken aan recreatiezwemmen, maar aan reddend zwemmen! Denk hierbij aan: Hoe vervoer ik een drenkeling? Hoe werp ik op de juiste wijze een klos? Hoe duik ik een drenkeling veilig op? Wat als iemand mij in paniek vasthoudt en onder water drukt? Dit gaat allemaal in een overall en sportschoenen, dus het zwemt iets zwaarder.
Een ander vak in dit kwartiel is Slechtnieuws, op welke manier breng ik slechtnieuws naar personen, als iemand overleden is? Waar moet ik rekening mee houden? Hoe ga ik om met de emoties 8-o . Als politieagent is het namelijk onze taak, om het slechte nieuws (denk aan overlijden, of als iemand een ongeval heeft gehad) persoonlijk te vertellen aan bijvoorbeeld familieleden of partners.
Dit was pas een fractie van de vakken die wij krijgen.
In mijn volgende blog wil ik meer ingaan op mijn persoonlijke praktijk / schoolervaringen.
Tot de volgende blog!
Anouar
Labels:
opleiding,
politie,
politieacademie,
Politiemedewerker,
praktijkkwartiel
Abonneren op:
Posts (Atom)




